انیشتین در سال 1939 کتابی نیز به نام «درباره صهیونیسم»( About Zionism ) نوشت .او پس از

سفر به آمریکا به سخنرانی هایش به نفع صهیونیسم ادامه داد .اینشتین در یک سخنرانی در هتل

کومودور نیویورک ، به مردم گفت «آگاهی من از ماهیت اصلی یهودیت با عقیده یک کشور یهودی دارای

مرز، ارتش ، و درجه‌ای از قدرت دنیوی هر جقدر هم که متعادل باشد، مخالف است . من نگران آسیب

داخلی هستم که یهودیت متحمل آن خواهد شد . » او همچنین یک نامه سرگشاده منتشر شده در

نیویورک تایمز را نیز امضا کرد این نامه مناخیم بگین و حزب ملی‌گرای هروت را خصوصا برای برخورد

نامناسب با بومیان عرب در جریان دیر یاسین توسط ارگون پیشینیان هروت محکوم کرد .

علی‌رغم این نگرانی‌ها ، او در تأسیس دانشگاه عبری در بیت‌المقدس ، فعالیت بسیاری کرد و در سال

(۱۹۳۰) کتابی با عنوان «در مورد صهیونیسم : مجموعه مقالات و سخنرانی‌های استاد آلبرت اینشتین»

، منتشر کرد و مقالات خود را وقف آن دانشگاه کرد . بعدها ، در سال ۱۹۵۲ ، به اینشتین پیشنهاد شد

که به عنوان دومین رئیس‌جمهور کشور جدید اسرائیل قدرت را در اختیار بگیرد ، اما او این پیشنهاد را

نپذیرفت ، و گفت که فاقد توانایی لازم برای این کار است . با این وجود ، اینشتین بقیه عمر خود را وقف

رفاه اسرائیل و مردم آن کرد

آلبرت اینشتین از ۱۹ اوت ، ۱۹۴۶ ، با اعلام تشکیل بنیاد آموزش عالی آلبرت اینشتین ارتباط نزدیکی با

طرح‌هایی داشت که مطبوعات از آن تحت عنوان «یک دانشگاه همگانی یهودی» نام می‌برد ، اما وی

در ۲۲ ژوئن ، ۱۹۴۷ ، از حمایت از این بنیاد دست برداشت و با استفاده از نامش در این بنیاد مخالفت

کرد .این دانشگاه در سال ۱۹۴۸ با نام دانشگاه برندیس افتتاح شد .

اینشتین ، به همراه آلبرت شوایتزر و برتراند راسل ، علیه آزمایش هسته‌ای و بمب اتم مبارزه کردند .

اینشتین به عنوان آخرین اقدام عمومی خود ، تنها چند روز پیش از مرگ ، بیانیه راسل-اینشتین را امضا

کرد ، که این اقدام وی منجر به برگزاری کنفرانس پوگواش در مورد علوم و امور جهان شد

تابعیت

اینشتین در آلمان به دنیا آمد . وی در ۱۷ سالگی ، در ۲۸ ژانویه ، ۱۸۹۶ ، با تایید پدرش خواستار پایان

دادن به تابعیت آلمانی خود شد . او در طول پنج سال یک بی‌وطن بود . در ۲۱ فوریه ، ۱۹۰۱ او تابعیت

سوئیس را به دست آورد ، و هیچگاه این تابعیت را ملغا نکرد . اینشتین در آوریل ۱۹۱۴ یعنی زمانی

که وارد خدمات اجتماعی پروس شد به تابعیت روسیه درآمد ، اما به دلیل موقعیت سیاسی و آزار و اذیت

یهودیان در آلمان نازی ، او خدمات اجتماعی را در مارس ۱۹۳۳ رها کرد و در نتیجه تابعیت پروس را نیز از

دست داد . در ۱ اکتبر، ۱۹۴۰، اینشتین تابعیت ایالات متحده آمریکا را به دست آورد . او تا زمان مرگ

۱۸ آوریل ۱۹۵۵ هم تبعه ایالات متحده آمریکا و هم تبعه سوئیس بود .

انشتین و تفریحات

آلبرت اینشتین تبدیل به موضوع تعدادی رمان ، فیلم و نمایش‌نامه ، از جمله رمان رمان‌نویس فرانسوی

ژان‌کلود کاریر در سال ۲۰۰۵ ، با نام Einstein S'il Vous Plait (به معنی لطفا آقای اینشتین) ، فیلم

بی‌اهمیتی ساخته نیکولاس روگ ، فیلم آی‌کیو ساخته فرد شپیسی (در این فیلم والتر متهو نقش

اینشتین را ایفا می‌کرد) ، رمان «رویاهای اینشتین» نوشته آلن لایتمن ، و نمایشنامه طنز

«پیکاسو در چابکی خرگوش نوشته استیو مارتین شد .اینشتین همچنین موضوع اپرای بی‌همتای

اینشتین در ساحل اثر فیلیپ گلس بود . شخصیت طنز اینشتین موضوع نمایش‌نامه تک‌بازیگر اد متزگر

با نام آلبرت اینشتین: قلندر اهل عمل نیز بود .زندگی نامه ی آلبرت انیشتین-Albert Einstein

اغلب در داستان‌ها از وی به عنوان الگویی برای ترسیم دانشمندان دیوانه و اساتید حواس‌پرت استفاده

می‌شود ، چرا که شخصیت وی و مدل موهایش نمایانگر بی‌قاعدگی ، یا حتی دیوانگی است و اغلب

مورد تقلید یا اغراق قرار می‌گیرد . فردریک گلدن نویسنده تایم از اینشتین به عنوان تحقق رویای

یک کارکاتوریست یاد کرده‌است.

در جشن تولد ۷۲ سالگی اینشتین در سال ۱۹۵۱ ، آرتور ساسه عکاس یو پی آی تلاش می‌کرد تا وی

را متقاعد کند که در برابر دوربین لبخند بزند . اینشتین که این کار را آن روز بارها برای عکاس انجام

داده بود ، در عوض زبان خود را از دهان خارج کرد . این تصویر به خاطر به تصویر کشیدن تعارض

در رفتار یک دانشمند نابغه و سبک سری وی تبدیل به نمادی در فرهنگ عامه شده‌است .

یاهو سیریس ، یک فیلم‌ساز استرالیایی ، این تصویر را به عنوان الهام بین‌المللی برای فیلم بین‌المللی

و نابهنگام اینشتین جوان استفاده کرد . این تصویر همچنین در انگلیس به عنوان بخشی از آموزش

خوانش پریشی به کار می‌رود ، که طی آن مجموعه‌ای از پوسترهای دانشمندان ، متفکران و هنرمندان

بزرگ به تصویر کشیده شده و ادعا می‌شود (این امر در پوسترها مشخص نشده) که همه آنان مبتلا به

خوانش‌پریشی هستند .زندگی نامه ی آلبرت انیشتین-Albert Einstein

اظهارات و بحث ها

بر اساس برخی اظهارات اینشتین یک دانش‌آموز ضعیف بوده و در آموزش با سختی مواجه بوده‌است ،

یا اینکه دارای نوعی وهم‌گرایی (همچون درخودماندگی، یا نارسایی آسپرجر) ، خوانش پریشی ،

و یا نارسایی بیش‌فعالی فاقد توجه است . بر اساس زندگی‌نامه اینشتین به قلم پیس ، این اظهارات

بی‌اساس هستند . برخی محققان نیز گهگاه خلاف آن را ادعا کرده‌اند ،  اما اکثر مورخان و پزشکان

اعتقاد چندانی به تشخیص طبی در گذشته خصوصا در مورد شرایط حاد و بحرانی همچون نارسایی

بیش‌فعالی فاقد توجه نداشته‌اند . بررسی مغز آلبرت اینشتین پس از مرگ وی هیچگونه شواهد خاصی

در مورد بیماری خاصی به دست نداده‌است .زندگی نامه ی آلبرت انیشتین-Albert Einstein

اینشتین در سال ۱۸۹۶ دیپلم خود را گرفت. ۶ بهترین نمره ممکن بود.

شایعه رایج در مورد رد شدن اینشتین در درس ریاضی صحت ندارد . بر خلاف آن ، اینشتین همواره

استعداد عجیبی در علوم ریاضی داشت ؛ وقتی او دیپلم خود را به دست آورد ، او بهترین نمره

(۶ از ۶) را در درس‌های جبر ، هندسه و فیزیک به دست آورد .نظام نمره‌دهی در سوئیس،

که در آن "۶" بالاترین نمره‌است ، ممکن است با نظام نمره‌دهی در آلمان که در آن نمره "۱" بالاترین

نمره‌است به اشتباه گرفته شده باشد . با این وجود ، آلبرت اینشتین تا ۱۵ سالگی نمرات پایینی

در دروس تاریخ ، زبان و جغرافیا می‌گرفت .

در مورد خصیصه کودکی اینشتین در مورد زبان‌آموزی با تاخیر (که خود به عنوان دلیلی در برابر ادعاهای

مبنی بر نارسایی آسپرجر به کار می‌رود : شرح بالینی آسپرجر شامل زبان‌آموزی توام با تاخیر نیست )،

شمار معدودی گفته‌اند که اینشتین دارای لالی انتخابی بوده‌است و ممکن است تا زمانی که نتوانسته

به صورت کامل جملات را ادا کند از تکلم امتناع کرده باشد . گرچه این مفهوم با طرح یک کمالگرای

حساس ( زمانی که اینشتین شروع به صحبت کرد ، قبل از اینکه عبارت را یکجا بگوید ابتدا آن را

تکرار کرده و بعد آن را ادا می‌کرد ) ، همخوانی دارد این امر تا جایی ادامه می‌یابد که لالی انتخابی –

به نحوی که امروزه شناخته می‌شود – دیگر به عنوان یک سکوت اختیاری در نظر گرفته نمی‌شود .

این اصطلاح به تازگی به افرادی اطلاق می‌شود که در شرایط اجتماعی خاصی قادر به صحبت نیستند .

این امر در مورد اینشتین ، که تا زمانی که شروع به صحبت کرد اصلاً نمی‌توانست سخن بگوید فاقد

کارایی است .

به گفته دکتر استیو پینکر متخصص اعصاب ، کالبدشکافی مغز اینشتین نشان می‌دهد احتمال اینکه

اینشتین ، در کودکی ، یک نوع ناشناس‌تر از تاخیر در تکلم مرتبط با رشد غیرعادی و سریع پیش از

تولد در نواحی مغز که مسئول منطق تحلیلی و فضایی است ، در وی زیاد است . در واقع رشد سریع

این نواحی از مغز منجر شده‌است مجال کمتری به دیگر کارکردهای مغز که مسئول تکلم هستند

اختصاص داده شود . پینکر و دیگران از این فرض برای شرح رشد ناهماهنگ دیگر افراد نابغه که

دیر زبان به سخن گشوده‌اند همچون جولیا رابینسون ریاضیدان ، آرتور روبین اشتاین و کلارا شومن

پیانیست ، و ریچارد فاینمن و ادوارد تلر فیزیکدان استفاده کردند ، گفته می‌شود این افراد نیز در کودکی

بخشی از ویژگی‌های خاص اینشتین ، همچون کج‌خلقی زیاد ، فردگرایی خشن و نیز علایق شدیدا

گزینشی را داشته‌اند . توماس ساول رونامه‌نگار و اقتصاددان از دید یک غیرآسیب‌شناس با ساخت

واژه‌ای در ارتباط با نارسایی – «نارسایی اینشتین» – این مجموعه مشخصات که در درصد محدودی

(گرچه میزان محدودیت قابل بحث است) از کودکانی که گرچه دیر زبان به سخن گشوده‌اند اما از نظر

تحلیلی تبدیل به افرادی پیشرفته و (علی‌رغم) دخالت‌های گسترده پزشکی از نظر اجتماعی سرشناس

دیده‌می‌شود.زندگی نامه ی آلبرت انیشتین-Albert Einstein

روابط شخصی

نامه‌هایی که اینشتین به خویشاوندان خود نوشته و در دانشگاه عبری بیت‌المقدس نگهداری میشود ،

مشخص می‌کند که اینشتین در طول حیات خود ، معشوقه‌های بسیاری داشته که با دو تن از آنان

ازدواج کرده‌است .  باربارا وولف از بخش بایگانی اینشتین دانشگاه عبری حدود ۳۵۰۰ صفحه از مکاتبات

اینشتین از جمله نامه‌های وی به دو همسر و کودکانش طی سال‌های ۱۹۵۵-۱۹۱۲ را منتشر کرده‌است .

اینشتین در نامه‌های خود به همسر دومش السا و دختر وی مارگوت ادعا می‌کند که زنان توجه بسیاری

به وی می‌کنند . یکی از معشوقه‌های وی ، که یک برلینی سرشناس با نام اتل میچانوسکی بیان

داشته که وی مرا تا انگلیس تعقیب کرده، و این کار او غیرقابل تحمل شده‌است.بیماری اسکیزوفرنی

ادوارد پسر اینشتین به شدت وی را عذاب می‌داد ، و او بارها گفته بود بهتر بود ادوارد هیچگاه به دنیا

نمی‌آمد . اینشتین دخترخوانده خود را می‌ستود و در نامه‌اش به السا در سال ۱۹۲۴ ، نوشت :

‌است.

حقوق معنوی

اینشتین دارایی‌ها ، و نیز استفاده از تصویر خود را به دانشگاه عبری بیت‌المقدس وقف کرده‌است .

اینشتین در طول حیات خود از دانشگاه حمایت بسیاری کرده و این حمایت از طریق حق امتیازاتی که از

طریق امتیازدهی به فعالیت‌ها دریافت می‌شود ادامه دارد . آژانس روجر ریچمن به عنوانکارگزار دانشگاه

عبری بیت‌المقدس صادرکننده پروانه استفاده تجاری از نام آلبرت اینشتین و تصاویر مربوط به وی و دیگر

تصاویر شبیه به آن است .این آژانس به عنوان دارنده اصلی پروانه می‌تواند استفاده تجاری از نام

اینشتین را که از معیارهای خاصی متابعت نمی‌کند کنترل کند( مثلاً زمانی که نام اینشتین به عنوان

یک نشان تجاری به کارمی‌رود باید به همراه آن، نشان ™ به کار رود ).  از ماه می، ۲۰۰۵ ، کوربیس

آژانس روجر ریچمن را در اختیار گرفت .

افتخارات

آلبرت اینشتین شماری از افتخارات خود را پس از مرگ به دست آورده‌است . به عنوان مثال:

• در سال ۱۹۹۹، تایم اینشتین را مرد قرن نامید.
• همچنین در سال ۱۹۹۹، نظرسنجی گالوپ اینشتین را چهارمین مرد محبوب جهان در قرن بیستم
• معرفی کرد
• یونسکو به مناسبت صدمین سال مقالات نسبیت خاص،اثر فوتوالکتریکواثر براوانی سال ۲۰۰۵ را
• سال جهانی فیزیک نامید.
• آکادمی ملی علوم تندیس برنز یادبود آلبرت اینشتین را در محوطه مقر این آکادمی، در واشنگتن
• نصب کرده است

از جمله همنام‌های اینشتین می‌توان به این موارد اشاره کرد :

• واحدی که در نورشیمی مورد استفاده قرار می‌گیرد ، اینشتین.
• عنصر شیمیایی ۹۹، اینشتینیوم.
• استروئید ۲۰۰۱ اینشتین.
• جایزه آلبرت اینشتین.
• جایزه صلح آلبرت اینشتین.
• دانشکده پزشکی آلبرت اینشتین دانشگاه یشیوا که در سال ۱۹۵۵ افتتاح شده‌است.
• مرکز پزشکی آلبرت اینشتین در فیلادلفیا، پنسیلوانیا

نوشته ها

اینشتین در طول حیات خود بیش از پنجاه مقاله علمی منتشر کرد. او همچنین آثار غیرعلمی متعددی

نیز منتشر کرده‌است، که از آن جمله می‌توان به «درباره صهیونیسم» (۱۹۳۰)، «چرا جنگ؟»

(۱۹۳۳، به همراه زیگموند فروید)، «دنیایی که من می‌بینم» (۱۹۳۴)، و «پس از سال‌های پایانی من»

(۱۹۵۰) اشاره کرد.